"załatw wszystko z jakimś biurem podróży, wybierz interesującą opcję, zjadę z Kanady i wyruszamy".
i to co lubię
na bosaka też można
Dojechaliśmy do podejścia do Thac Bac, Srebrnego Wodospadu,. Weszłam, chociaż serce mi się trzepotało dość intensywnie. Byliśmy seniorami grupy, reszta, w najlepszym wypadku miała blisko 30 lat mniej. Nadmieniam, że byli naszą sprawnością zachwyceni, a my staraliśmy się im dorównać.
a potem przechadzka jak w bajkę
Po nocy w dobrym hotelu i wietnamskim, obfitym śniadaniu wyruszyliśmy do wioski zamieszkałej przez etniczną ludność.
Wybraliśmy plan o atrakcjach w większości znajdujących się z dala od miast, skierowany na północ gdzie klimat bardziej przyjazny i gdzie rozpościerają się malownicze góry. A dla mnie zachęcającą do takiej decyzji wiadomością był fakt, że w tamtym regionie zamieszkują różnorodne mniejszości etniczne , które pielęgnują swoje tradycje, język, kulturę, sposób na życie.
Wylądowaliśmy w Hanoi późnym wieczorem, grupa dwunastoosobowa , więc niewielka, ze Stambułu wylecieliśmy z 5 godzinnym opóźnieniem. Rankiem miasto spowijała gęsta smogowa mgła, na szczęście zaraz po śniadaniu wyruszyliśmy na północ, w kierunku Sapy...Z wielka przyjemnością opuściłam to zasmogowane miasto.
Hace ya algún tiempo he pensado sobre Vietnam como destino para mis viajes turísticos, lo senti como un sueño dificil de realizar, pero.... mi hermano canadiense tuvo los mismos deseos asi que oí en teléfono ....
"busca alguna agencia de viajes, elige un plan interesante y vamos"....
y asi fue, hice todos las diligencias necesarias, mi hermano apareció en Polonia y el sueño se hizo realidad.
Nos gustó el plan de viaje que excluía grandes ciudades, dirigido hacia norte del pais, a las montañas , rios, campos de arroz, pequeñas aldeas, con habitantes pertenecientes a diferentes etnias que celosamente mantienen sus tradiciones, su cultura, sus lenguas...y eso es lo que en mi despierta interes, me apasiona y moviliza a trasladarme.
Aterrizamos en Hanoi, con 5 horas de retraso, el avión se averió en Istanbul, y tuvimos que esperar para que lo cambien por otro. Nos dirigimos al hotel ya de noche y para dormir...por la mañana del día siguiente vimos una ciudad sumergida en un esmog, una ´polución incomparable y con gran alivio salimos de la ciudad hacia el norte, hacia Sapa
Zdjęcia robiłam przez okna autokaru, wyszły jak wyszły ale dokumentują to co widziałam.
Las fotos tomé desde el autobus en movimiento , lo cual se nota en ellos pero muestran la ciudad y su ambiente
En todas partes cuelgan las banderas de Vietnam.
Zaczęły się górskie widoki.
En poco tiempo entramos a la región montañosa....
y pronto avisté lo que me encanta...gente llevando los trajes tradicionales
na bosaka też można
sin zapatos también se puede
Dojechaliśmy do podejścia do Thac Bac, Srebrnego Wodospadu,. Weszłam, chociaż serce mi się trzepotało dość intensywnie. Byliśmy seniorami grupy, reszta, w najlepszym wypadku miała blisko 30 lat mniej. Nadmieniam, że byli naszą sprawnością zachwyceni, a my staraliśmy się im dorównać.
Nos paramos a la entrada al sendero hacia Thac Bac, Cascada de Plata. Subimos venciendo infinitas escaleras, el resto del grupo fue mucho mas joven, con treinta o mas años menos , sin embargo nosotros subimos a las alturas junto con ellos mereciendo la admiracion del resto del grupo.
Małe targowisko przy kasie wejściowej.
Al pie de la montaña se instaló un pequeño mercadito.
Dotarliśmy do miasta Sapa gdzie mieliśmy zarezerwowany hotel na dwie noce, położone w górach na wysokości 1600 m n.p.m. , założone przez Francuzów w początkach XX wieku, uważane za kurort ze względu na atrakcyjne usytuowanie i klimat górski. Po zakwaterowaniu natychmiast wyruszyliśmy na zwiedzanie miasta , o zmierzchu prezentowało się niezwykle kolorowo, dzielnica położona wokół malowniczego jeziora, spacerowicze, restauracje oświetlone lampionami, miasto intensywnie żyło.
Ale najpierw, bardzo bogate w produkty targowisko gdzie zrobiliśmy zakupy, szczególnie było intereująco na stoiskach z przeróżnymi orzechami
Llegamos a nuestro destino, a la ciudad de Sapa, donde en un buen hotel tuvimos resevadas dos noches, Sapa se encuentra a 1600 m s.n.m. fundada por los franceses a los comienzos del siglo XX, tratada como lugar de descanso y recreación por su priviegiada posición geográfica y clima amigable. sin esperar mucho impacientemente salimos a las calles , primero para un mercado increiblemente rico en los products de la zona ...
y después al paseo alrededor del lago donde se situan los multiples restaurantes., cafes, tiendas,,,por la noche ciudad iluminada parecia sacada de cuento de hadas....
Después de pasar la noche en hotel y de disfrutar del rico desayuno a modo vietnamés nos dirigimos hacia la aldea donde esperamos encontrar la gente de una de las etnias de la zona.
Pierwsze pieski, które spotkałam w Wietnamie, niezbyt dobrze się mówi o zwyczajach Wietnamczyków związanych z tymi zwierzętami.
Przystanek na przełęczy O Qui Ho, z tarasem widokowym a na nim sprzedaż rękodzieła kobiet z plemion mieszkających na tych terenach.
Nos paramos en el mirador O Qui Ho para deleitarnos con vistas y echar vistazo a la artesania de los habitantes en hermosos trajes típicos,
Los primeros perritos que vi en Vietnam, los vietnameses tienen mala fama si se trata de costumbres relacionados con esos animalitos.
I dotarliśmy do wioski Lao Chai, siedziby Czarnych Hmongów i do następnej wioski Ta Van gdzie zamieszkuje mniejszość Giay. Czterokilometrowy spacer pełen wrażeń, sycący oko niezwykłym krajobrazem i urozmaicony rozmowami z ludźmi w tradycyjnych strojach, z wieloma można było porozumieć się w języku angielskim, który opanowali będąc w stałym kontakcie z wizytującymi ich turystami.
Ta pani była bardzo elegancka.
Czyż nie piękne te stroje, sama bym się tak ubrała.
Zastanawiałam się czy to suszące się pranie czy szafa. która nie zmieściła się w domu i wyszła na ulicę..takie obrazki widziałam dość często.
Byli tak pochłonięci tym co oglądali, całkowicie nieobecni, obojętni na to co się wokół nich działo...
umorusani niemożebnie, pewnie pomagali mamie w pracach polowych na poletku ryżowym. Mamie, bo na polach widzi się przede wszystkim kobiety zgięte w pałąk i do kolan zanurzone w wodzie.
Finalmente llegamos a la aldea Lao Chai, habitat de la etnia de los Hmong Negros y a la Ta Van donde vive la gente de los Giay. Disfrutamos de un paseo de 4 km a lo largo de pintoresco valle , de hermosos paisajes y acompañados por linda gente moradores de la zona, muchos de ellos dominaba el idioma ingles resultado de frecuente contacto con los turistas.
Esta señora para mi se destacaba por su extrema elegancia..
W każdym sklepiku czy restauracyjce a nawet w dobrych hotelach znajduje się miejsce na ołtarzyk, w których umieszczane figurki zapewniają dobrobyt ludziom i ich biznesom.
En cada restaurancito, en cada tiendecita y hasta en los grandes hoteles hay lugar para un pequeño altar cuyos personajes aseguran prosperidad y bienestar a los negocios y sus propietarios..
Me enamoré de estos trajes, no tuviera problemas en ponerme uno de igual estilo .
Es la ropa secandose al aire o un escaparate que no cupo en la casa ? con frecuancia se ve algo asi en las pueblos de Vietnam.
Este par de muchachos fueron tan pero tan concentrados viendo su celular que no les importaba en absoluto lo que pasaba a su alrededor
umorusani niemożebnie, pewnie pomagali mamie w pracach polowych na poletku ryżowym. Mamie, bo na polach widzi się przede wszystkim kobiety zgięte w pałąk i do kolan zanurzone w wodzie.
Encharcados de no poder mas, seguramente ayudaban a su madre en el cultivo de arroz...a su madre, porque son las mujeres que en los cultivos trabajan sumergidas hasta rodillas en las aguas con la espalda doblada durante muchas horas .
Ten piesek też wyglądał całkiem dobrze, nasza przewodniczka twierdziła, że te, tutaj zamieszkujące mniejszości narodowe nie mają zwyczajów, o które posądzamy Wietnamczyków. A widzieliśmy blisko Hanoi scenę, która zmroziła nam krew.
Otro perrito de bien, nuestra guia de viaje me explicó que las etnias de norte del pais no tienen estas costumbres tan macabras si se trata de perros, por eso los hay mucho mas y aparentemente gozan de buena vida .
.
Mój brat zrobił zakupy dla swojej kanadyjskiej rodziny i potem był najpopularniejszą osobą w Lao Chai 😀.
Zdęcie zrobiła Paula, przemiła rzeszowianka, która podróżowała razem z nami.
Mi hermano se dejó convencer por las vendedoras y compró regalitos para su familia canadiense ganandose la gran popularidad en el pueblo 😀
Esa genial foto fue tomada por simpatiquisima Paula , una de las participantes de nuestro grupo de viaje.
Pozdrawiam y saludos
