Tak się budziłam ...Ranek z mojego, portugalskiego, okna.
Asi me despertaba...por la mañana , desde mi ventana.
jeżeli czas mojej córce pozwalał to rankiem właśnie wybierałyśmy się nad brzeg Atlantyku, do Matosinhos, miejscowości należącej do Grande Porto i graniczącej z Porto południową stroną. Ma piękne plaże, którymi można dojść do oceanicznego ujścia rzeki Douro. Wzdłuż wybrzeża znajduje się wspaniała promenada, ulubione miejsce biegaczy, rowerzystów czy po prostu spacerowiczów.
Z Parku Miejskiego Matosinhos wychodzi się od razu na plażę w pobliżu Castelo de Queijo.
Si el tiempo permitia, por la mañana mi hija y yo saliamos hacia la orilla del Atlantico, a Matosinhos, a una localidad perteneciente al Gran Porto que limita en su parte sur con Porto. Posee hermosas playas a lo largo de los cuales se llega a la desembocadura del rio Duero, el bulevar costero es muy frecuentado por los deportistas: los que corren, los que usan la bicicleta o simplemente los que caminan..
Del Parque de la Ciudad de Matosinhos se sale directamente para la playa situada al lado del Castelo de Queijo.
Niedawno ukończono budowę przepięknego portu dla statków wycieczkowych, ma formę spirali, mnie przypomina olbrzymią, białą muszlę.
Hace poco ha finalizado la construccion de un puerto para los barcos cruceros, tiene forma de una espiral,a mi me recuerda una enorme concha blanca.
Ladnie sie wkomponowała w pejzaż wraz z Castelo de Queijo...obronnej fortecy z 17 wieku
broniącej Porto przed zagrożeniem piratów z Północnej Afryki.
Luce bien en el paisaje junto con el Castelo de Queijo...un fuerte construido en el siglo 17 para defender a Porto de los ataques piratas procedentes del Norte de Africa.
Idąc wzdłuż plaży trudno nie zauważyc kompozycji plażowych opatrzonych takim opisem, może trochę dziwnym...
Jestem nikim,
nic nie sprzedaję
ale ofiarowuję
moje wyobrażenie o
pięknie sztuki urbanistycznej
......
Arte Faustino
Caminando a lo largo de la orilla atlantica me llamo la atencion una exhibicion de las composiciones playeras, fueron acompañadas de esta descripcion un poco curiosa ...
No soy nada
No puedo vender nada
etc...
Arte Faustino
Llegue a la primera cafeteria cerquita de la orilla del mar y no pude resistirme a estas sillas rojas al lado de las olas chocando contra las rocas. Y como fue de esperar me sente y pedi mi cafe mañanero.
Hacia falta un dulcito, asi que pedi pastel de nata...y me entregue a mirar y mirar mientras mi hija estaba quemando las calorias corriendo por el bulevar y despues se jacto de que hizo 7 km... miro con dezaprobabacion mi dulcito.
Wzdłuż promenady rosną stareńkie, pokręcone przez oceaniczne wiatry drzewa, bardzo są malownicze te ich wyszukanie powyginane kształty.
El bulevar esta delimitado por los viejos arboles de formas retorcidas moldeads por los vientos oceanicos, muy pintorescos.
Od czasu do czasu w gęstwie tej niezwykłej roślinnosci pokazuje się coś takiego... znowu trudno nie zaglądnąć, nie przysiąść , nie popatrzeć na rozbijające się o brzeg fale...
De vez en cuando entre esta hermosa vegetacion aparece algo asi...fue dificil no disfrutar de estos ambientes, no sentarse y no admirar al mar y sus olas,
a nawet cos zjeść , wypić herbatę...
probar algo sabroso , tomarse un te...
estar frente al oceano...mirar y mirar
i nagle ta żaglówka...trudno było oderwać od niej wzrok, czekałam aż dopłynie do srebrzystego szlaku,
wszystkie zdjęcia podobne a jednak morze zawsze jest inne...
y de repente este velero...no le pude quitar los ojos, espere que llega al sendero plateado en el mar
tome fotos aparentemente iguales pero el mar siempre cambia.
hmmm.... a po przeciwnej stronie promenady rosną nowoczesne i bardzo drogie apartamentowce.
hmmm...del otro lado del bulevar crecen modernos y muy caros edificios de lujosos apartamentos.
pozdrawiam y saludos
