Ostatni dzień na Podlasiu, tu Artenka nie odpuściła... nepomuki miały być! Pierwsze miejsce, o którym nawet nie wspomniała, tylko po prostu wjechała w jakąs dróżkę, zdecydowanie leśną, trzęsło samochodem niemiłosiernie, pokazało się w tej leśnej głuszy kilka domów i ukryta w zieleni, w chwastach kapliczka, gdzie nie było Nepomucena, o czym Artenka wiedziała, to było tylko miejsce idealne dla tego świetego, przede wszystkim była tam rzeczka, więc tak powstało miejsce pronepomuckie w Rudnicy, bo tak nazywała się ta osada...tego jeszcze nie było w jej poszukiwaniach..
Ultimo dia en Podlaquia, mi amiga esta vez decidió dedicar el día a ubicar algunas capillas de San Nepomuceno, su principal motivo de recorrer pais a lo largo y lo ancho. Sin consultar nada conmigo entró al túpido bosque , prosiguió aún cuando carro emitia todo tipo de ruidos quejandose al tratar de seguir por tortuoso camino, para nada... continuamos... finalmente aparecieron unas casitas y un riachuelo, en el matorral a la orilla del riíto divisamos una capilla que no tenia nada que ver con nuestro santo, en su interior hubo cualquier cantidad de objetos de devoción...
Quedé extrañada de tanto viaje para nada y a mi reclamo...Artenka dijo...
pero no crees que encontré un sitio formidable para colocar en el un Nepomuceno?......y entendi que desde este momento vamos no solo en busca de las capillas con santo, o capillas donde en algun momento santo estaba sino tambien de los sitios donde fuera magnifico colocarlo ... :))
Wnętrze kapliczki...więcej dewocjonalii nie dałoby się tutaj upchać-.
Dificilmente cupiera un objeto sacro mas.a potem Wasilków i Święta Woda, miejsce gdzie katolicy przynoszą swoje krzyże w róznych intencjach, proszą o przebaczenie, o wsparcie, wzgórze przypomina prawosławną Grabarkę, jest tu i cudowne żródełko i morze krzyży...
Seguimos a Wasilkow y Swieta Woda (Agua Santa), el lugar de peregrinaje de católicos a las aguas milagrosas, aqui dejan las cruces pidiendo favores o agradeciendo un milagro...no muy lejos de este sitio esta Grabarka, donde los ortodoxos depositan sus cruces con la misma intención.
Były też nepomuki, dlatego tutaj dobrnęłyśmy...dla mnie to miejsce było ciekawe choćby z tego względu, by porównać je z Grabarką, Grabarka jednak wydaje mi się bardziej autentyczna, bardziej przyjazna, też położona na wzgórzu, ale porośniętym bujną roslinnością. pokryta krzyżami przeróżnymi, drewnianymi, kamiennymi, metalowymi, nawet ceramicznymi, przynoszonymi tutaj przez wiernych, na Świętej Wodzie wszystkie krzyże wyglądają tak samo, zrobione pewnie przez ten sam warsztat / wygląda na to, że wierni kupują je na miejscu i stawiają na wzgórzu...a intencje pewnie takie same.
Były trzy napomuki, to jeden z nich.
Para mi Grabarka ortodoxa es mas amigable y auténtica, el lugar cubren los árboles, esta sumergida en densa vegetación, cruces alli son vienen con los fieles y muchas veces hechas por ellos mismos, cada una diferente, en Swieta Woda parecen compradas en el mismo sitio y depositadas en momento de llegada.
Sin embargo aqui se encuentran tres capillitas de San Nepomuceno y esa fue la razón de visitar el lugar.
Odwiedziłyśmy także Podlaskie Muzeum Kultury Ludowej w Wasilkowie czyli jeszcze jeden skansen do kolekcji zaliczonych .
Był to czas ponownego wysypu motyli, wszędzie było ich mnóstwo, szczególnie dużo ucztowało na jesiennych marcinkach.
En el mismo Wasilkow se encuentra Museo de Cultura Popular de Podlaguia, me encantan los museos etnográficos asi que insisti de entrar, el sol de otoño y altas temperaturas han hecho que aparecieran de nuevo las mariposas disfrutando de nectar de los aster otoñales.
a po skansenie kicały malutkie króliczki, trochę czasu im poświęciłam, były takie zabawne i śliczne.
En los espacios del museo corrian y saltaban unos pequeños conejitos, les dedique algun tiempo encantada de su correcorre jugeton y de su belleza.
Ten króliczek usadowił się miedzy dwoma białymi grzybkami tworząc ładną kompozycję.
Uno de ellos posó entre dos honguitos blancos, una linda escena para retenerla en la foto.
.
W koncu Artenka zostawiła mnie w Białymstoku, do Warszawy wróciłam pociagiem, ale nie obyło się bez odszukania miejsc nepomukowych, pierwszy był w kościele pw. Zmartwychwstania Pańskiego. Budowla , która mnie zaskoczyła swoją monumentalnością. ogromem... wybudowana w stylu późnego baroku całkiem niedawno bo w latach 1991-1996...robi wrażenie bogatym wystrojem i gigantyczną konstrukcją, we wnętrzu był oczywiście Jan Nepomucen...
Resztę nepomuków zostawiłam Artence...zostałam odwieziona na dworzec .
El vieje de cuatro días termonó en la capital de Podlaquia, Bialystok, entramos a una imponente iglesia de estilo neobarroco construida no hace mucho, en los años 1991-1996, de monumental arquitectura y muy rica en ornamentación, por supuesto en su interior se encontraba una figura de San Nepomuceno la cual fotografiada enriqueció la coleccióin de Artenka. hubo mas capillas de ubicar en la ciudad pero pedí a mi amga que me llevase a la estación del tren para mi regreso a Varsovia.
Figura ładna , drewniana, barokowa, polichromowana...
La figura del Santo tallada en madera , de estilo barroco, policromada.
-i taka to była nasza wycieczka na Podlasie...jeszcze wybrałysmy się na Roztocze, ale o tym może potem, jeżeli dalej będzie sztormowo, deszczowo i wietrznie w Porto będzie czas na pisanie postów...
Asi terminó nuestra escapada a la región de Podlaquia....despues nos fuimos a Roztocze , otro viaje aprovechando el cheque turístico, es posible que decribire y esta escapada porque estando en Oporto castigado por vientos, lluvias y storm tengo que permancer en casa de mi hija y por lo tanto dispongo del tiempo para escribir.
pozdrawiam y saludos
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz