Kiedy wiosnom śniezek ginie sercem radość wzrusy
na polanie, pod Tatrami zakwitły krokusy.Takie piykne, fijołkowe aze miło oku
zakryły polane na Białym Potoku.
...
Michał Cieśla Łuszczek,
podhalański poeta
podhalański poeta
Od lat marzyłam by znaleźć się w Tatrach w momencie kiedy kwitną krokusy na górskich polanach. Wbrew pozorom nie jest to łatwa sprawa, trzeba śledzić informacje czy już się pojawiły a potem wsiąść w jakiś środek komunikacji i przebyć, tak jak w moim przypadku, pół Polski. Ich kwitnienie trwa zbyt krótko i nie pozwala na ociąganie się. Tym razem nie przegapiłam momentu. Upewniwszy się że już są i że już pokryły fioletem hale, rzuciłam hasło i udało się, na drugi dzień raniutko siedziałam w samochodzie przemierzając ponad 400 km do Doliny Chochołowskiej.....No i jeszcze miałam nadzieję, że pogoda będzie łaskawa, co prawda nie była najłaskawsza, ale nie padał deszcz i nawet od czasu do czasu wspaniałomyślnie pokazywały się nam ośnieżone górskie wierchy. Już powrót z Polany Chochołowskiej odbył się w deszczu ale niewielkim, nie przeszkadzało mi to, bo to czym nasyciłam oczy wciąż trzymało mnie w euforycznym nastroju.
Najpiękniej kwitną tam gdzie kiedyś odbywał się wypas owiec lub gdzie trawy były koszone, pojawianie się wysokich roślin powoduje ich zagłuszenie i wyginięcie...dlatego mimo, że dzisiaj tereny krokusowe należą do Parku Narodowego pozwala się tam na wypas kulturowy zapobiegając w ten sposób ich zarastaniu, Polana Chochołowska, Polana Huciska, Kalatówki, Hala Pisana ciągle zachwycają na wiosnę fioletowym dywanem krokusów
Desde hace mucho tiempo soñe de llegar a las montañas de Los Tatras en el momento de florecer de los crocus. No es muy facil de coincidir con el tiempo de su floracion, debe uno estar pendiente de las noticias relacionados con su aparicion en los paramos y si esto sucede, tomar rapidamente la decision de trasladarse al sitio a veces cientos de kilometros, su floracion es corta, dura alrededor de una semana, asi que no hay tiempo para vacilar. Esta vez logre enterarme del espectaculo a tiempo, exprese el deseo de verlo y el otro dia por la manana estuve sentada en el carro atravesando media Polonia para llegar al Valle de Chocholowska, famoso por sus campos floridos. Todo el tiempo mantuve la esperanza de tener un buen tiempo, sin lluvia y con buena visibilidad. Y asi sucedio, no llovio y de vez en cuando aparecian entre las nubes los picos cubiertos de nieve. Despues de disfrutar del espectaculo, regresando del Valle nos cayo una lluviecita pero maravillada por lo que vi permaneci en una total euforia.
Los crocus crecen en abundancia en los lugares donde antes se pastoreaba las ovejas o se cortaba las gramas , la alta vegetacion los ahoga y los hace desaparecer, al constituir en las montañas el Parque Nacional estas practicas fueron prohibidas, sin embargo para preservar los crocus se deja de vez en cuando un pastoreo ocasional.
El Valle Chocholowska, Huciska, Kalatowki , Prado Pisana siguen maravillando cada primavera con unas extensas alfombras violetas a todos los que deseen ver este espectaculo..
Dość wcześnie rano wchodzimy na Siwą Polanę i to tutaj zaczynam rozglądanie się z krokusowymi polami.
Temprano por la mañana iniciamos el camino por el Valle Chocholowska, en la Siwa Polana comienza mi busqueda de las manchas violetas de los crocus.
.
Wzdłuż drogi plynie Potok Chocholowski zdobny w kępki kaczeńców..
A lo largo del camino corren las aguas del Riachuelo Chocholowska, sus bordes estan adornados por las caltas primaverales.
El caballo desayuno con estas plantas tan apreciadas..
Consigo las flores alrededor de las casitas de los pastores de la zona.
Przechodzimy obok ponad dwustuletniego krzyża..
Pasamos al lado de una cruz de mas de doscientos años.
Sigue el camino por el valle a lo largo del riachuelo.
En esta parte encontramos las bellas y raras flores de las petasitas blancas.
rzadko ale także pokazują się różowe.
Rara vez pero se consigue tambien las patasitas rosadas.
Wawrzynek wilczełyko!
Una planta llamada El Matacabra
kwitnące wierzby.
Los sauces floridos
Alcanzamos el lugar llamado Huciska...desde el sendero , mirando a la izquierda, diviso a una ligera neblinita violeta sobre la grama verde..
Pobiegłam , cala polana była tylko dla mnie, byłam tam samiutka!
Corri...todo el campo fue para mi, solo para mi fue el disfrute!
Wrociłam na drogę ..., oczom ukazały się ośnieżone szczyty.
Regrese al camino...alla lejos aparecieron los picos nevados.
Dochodzimy do Polany, w pierwszym momencie poczułam coś w rodzaju rozczarowania ...tylko tyle kwiatków?
Ya estamos en el claro Chocholowska, en el primer momento senti algo como desilusion, ..tan poco flores?
no tutaj trochę lepiej!
wreszcie ogarnia mnie zachwyt, robi się fioletowo.
Finalmente me invade el gran entusiasmo! todo se vuelve el color violeta!
czasem ten fiolet jest bardziej intensywny
a veces mas intenso
lub co nieco bledszy.
a veces mas palido.
.
Todavia quedan restos de la nieve..que lastima que tan poquito...
oże i piękniej byłoby z wiekszą ilością śniegu...ale i tak budzi się we mnie niekłamany zachwyt i pozostaje na resztę dnia.
Me imagino mas nieve, quiza seria mas hermoso...pero aun sin su blancura sigo sumergida en una autentica euforia.
La felicidad es plena al entrar al refugio de la montaña...por suerte con pocos turistas en su interior. Hace unos dias las cajas de la entrada al Valle Chocholowska batieron el record de toda la historia del Parque, se vendieron en un dia mas de 25 mil entradas.
La tarta de manzana aqui la bañan con la confitura de arrandanos y crema batida...hmmm..que sabroso!
Wracamy na hale..
Regresamos a los prados...
Żólte krokusy? chyba ktoś je tutaj przyniosł i zasadził, wydaje mi sie, ze szafrany spiskie, bo taką nazwę noszą krokusy tatrzańskie, sa fioletowe, czasem. ale bardzo rzadko bywają białe...ale nie żółte!
Los crocus amarillos? creo que alguien los trajo de contrabando, en la naturaleza , en las montañas polacas crecen solo los crocus color violeta, a veces y muy rara vez, los blancos...pero nunca los amarillos
Aqui se ve uno, blanquito!
Po kilku godzinach decydujemy się opuścić to cudo tatrzańskie.
Despues de unas cuantas horas decidimos retirarnos...atras quedo esta maravilla.
Jeszcze raz wracam na Huciska.
Otra vez entro a la sabana de Huciska.
Wrócę, kiedy będzie więcej słońca i niebieściutkie niebo..a i śniegu więcej!
regresare ..en un futuro, quiza en un dia soleado, con el cielo azul..y..y..con mas nieve !
pozdrawiam y saludos
