Martin Tovar, jeden z inicjatorów tego przedsięwzięcia, był wybitnym uczestnikiem walki o niepodległość, jego podpis między innymi pieczętuje Akt Niepodległości Wenezueli z roku 1811. Jako ciekawostkę podaję jego pełną identyfikację...
Martin Antonio Jose Francisco Ignacio Bruno Nicolas Damian de la Madre Santisima de la Luz Tovar Blanco y Ponte Mijares
No tan lejos de Caracas, aproximadamente 50 km, en la Cordiliera de la Costa esta situada pequeña ciudad llamada Colonia Tovar. Es una curiosidad turistica, porque se la conoce como la Alemania del Caribe. Fue fundada en el año 1843 por los inmigrantes alemanes llegados a los terrenos donados por la familia de Martin Tovar y Ponte y provenientes de los territorios de Baden , concretamente de la region de Kaiserstuhl. en Alemania. Fueron 391 personas, 240 hombres y 151 mujeres. Este grupo salio de Europa el 18 de diciembre de 1842, el 4 de marzo de 1843 tocaron las costas venezolanas y despues de una cuarentena y la dificil travesia hacia el lugar del destino situado a 1800msnm, el 8 de abril del mismo año llegaron finalmente a su destino. Desde entonces este dia se celebra como el dia de la fundacion de la Colonia Tovar.
Martin Tovar, uno de los personajes que ideo la llegada de los inmigrantes alemanes a Venezuela, fue un gran dirigente de la lucha por independencia y uno de los firmantes de Acta de Independencia de Venezuela en el año 1811.
Como una curiosidad anexo toda la identificacion de este gran hombre...
Martin Antonio Jose Francisco Ignacio Bruno Nicolas Damian de la Madre Santisima de la Luz Tovar Blanco y Ponte Mijares
Osadnicy niemieccy mieli rozwijać rolnictwo i robili to, ale w związku z tym że dostali się na obszary otoczone dżunglą , wysoko w górach, bez komunikacji i dróg łączących ich z Caracas, pobliską Victorią, czy Maracayem, ten rozwój był w zasadzie lokalny, zaczęli od założenia plantacji kawy ale wkrótce siali i sadzili wszystko, rozwijało sie rękodzieło, wybudowano kościół na wzór koscioła z miasteczka Endingen z którego większość osiedleńców pochodziła, zorganizowano szkołę, architektura do dziś utrzymywana jest w stylu alpejskim...ale powstała społeczność zamknięta, posługująca się dialektem z regionu Baden, tzw, badischen, wierna swojej kulturze, tradycji i zwyczajom...małżeństwa były kojarzone wewnątrz Kolonii. Dopiero po roku 1960, kiedy to region został zadeklarowany jako turystyczny i powstała droga łącząca Kolonię Tovar z Caracas i Victorią ludność gwałtownie zaczęła się powiększać, kojarzyły się małżeństwa mieszane i to malownicze miejsce stało się bardzo modne.
Gmina należy do najbogatszych i przedstawia jeden z najwyższych standardów życiowych w Wenezueli , i pomysleć, że stąd daleko jest do pól naftowych..
Los nuevos pobladores de la zona fueron traidos con la finalidad de desarollar la agricultura en el pais, y esto lo que hacian, solo que el lugar rodeado de una densa jungla y falta de carreteras que lo podria comuninicar con Caracas o con la cercana Victoria provoco que sus actividades se desarollaban solo localmente, iniciaron sus labares plantando cafe, pero rapidamente comenzaron sembrar verduras, legumbres, arboles frutales, se destacaron en los labores artesanales. Construyeron la iglesia, fiel copia de la iglesia de la ciudad de Endingen, de donde la mayoria de ellos provenia, se organizo la escuela, la arquitectura hasta hoy tiene caracter de las construciones en el estilo alpino....pero debido a las condiciones geograficas la poblacion se quedo aislada, cerrada, se utilizo como lengua el dialecto de Baden, llamado badischen, fiel a sus costumbres, tradiciones y a su cultura.....hasta los matrimonios fueron restringidos a los que vivian en la poblacion. Pero los años sesenta del siglo 20 trajeron grandes cambios, la zona fue declarada como turistica, se construyeron las carreteras que comunicaron la Colonia con Caracas y la Victoria, comenzo crecer la poblacion, los matrimonios fueron liberados de las restricciones raciales...hoy, la Colonia Tovar es un lugar turistico de moda...
El municipio es ahora uno de los mas ricos del pais y uno de los que tiene el mejor nivel de vida en Venezuela, aun cuando esta tan lejos de los campos de petroleo...
Młodzież kolonierska , która dzisiaj jest już urodziwą mieszanką rasową, w strojach ludowych z regionu Kaiserstuhl,....blisko 200 lat troski o tradycje i zwyczaje przodków.
La juventud coloniera, la cual forma hoy un bello mestizaje con la poblacion del pais, vistiendo trajes tipicos de Kaiserstuhl...casi dos siglos de preservacion de tradiciones y costumbres de sus antepasados.
Los fines de semana se llenan las calles de mucha gente....
Od czterdziestu lat wizytuję to miejsce, lubię te, egzotyczne tutaj, klimaty. Można zaopatrzyć się w owoce, warzywa, wyroby wędliniarskie, piekarnicze, kiszoną kapustę, smakować apfelstrudel, wypić dobrą kawę, w restauracji zjeść jakąś specjalność niemiecką, taką jak np golonkę i napić się piwa "Tovar" robionym tu od ponad stu lat. Miasto i okolice rozwijają się bardzo dynamicznie dzięki turystyce, produkcji rolniczej, ceramicznej, obróbki drewna etc...
Ya 40 años visito este lugar, me encanta su ambiente europeo, exotico aqui. Uno puede comprar las frutas, verduras, legumbres, los embutidos, panes y dulces de las panaderias y pastelerias del lugar, comprar el repollo agrio, deleitarse con apfelstrudel, tomar buen cafe, en uno de muchos restaurantes ordenar alguna especialidad alemana, por ejemplo, una rodilla de cochino acompañada de cerveza "Tovar" producida aqui desde el inicio. La ciudad y alrededores se desarollan rapidamente gracias al turismo, comercio de productos agricolas, artesania de la madera y venta de objetos de ceramica.
40 lat temu...
hace 40 años...
Wnętrze starego kosciola Św. Marcina
El interior de la antigua iglesia de San Martin
Tablica upamietniająca narodziny pierwszej kolonierki zaledwie osiem dni po dobrnięciu osiedleńców na miejsce.
Placa conmemorativa para homenajear a la primera coloniera que nacio en la Colonia solo 8 dias despues de llegar al lugar.
Moja ulubiona kawiarnia, Cafe Muhstall, tutaj w czasie pierwszej wizyty w Kolonii, po przyjeździe do Wenezueli w 1973 roku wypiłam kawę i zjadłam kruche ciasto z rabarbarem .
Mi cafe preferido por muchos años, Cafe Muhstall, aqui despues de establecerse en Venezuela en 1973, en la primera visita a este pueblo saboree un cafe y una tarta de ruibarbo y despues de casi 40 años la sigo saboreando.
Najstarszy hotel , Selva Negra, otwarty w 1937 roku..
El hotel mas antiguo , Selva Negra, abierto en el año 1937.
Restauracja hotelowa
El restaurante del hotel
Nowa kawiarnia , która zaczyna zdobywać moje serce, jest na swieżym powietrzu, umieszczona nad gęstym lasem gdzie oczywiście można sobie poobserwować ptaszki.
Una cafeteria nueva que comienza ganarse mi preferencia, esta al aire libre, sobre un bosque casi virgen, donde por supuesto se puede observar las aves del lugar.
Targ warzywnoowocowy, tak kolorowy i bogaty, że nie sposób nie zrobić tutaj zakupów.
El mercadito de verduras y frutas es tan colorido y rico, que dificilmente uno salga sin comprar nada
zakątki pełne kwiatów
Los rincones llenos de flores
gdzie można zjeść coś na szybko, kiełbaskę niemiecką (salchicha alemana) lub polską (salchicha polaca) z chlebem domowej roboty lub salatką ziemniaczaną, truskawki z kremem, ciasteczka kruche na maśle i wiele innych smakołyków..
donde se puede comer algo rapido, la salchica alemana o polaca con el pan del lugar, o ensalada de papas, las fresas con crema, galletas de mantequilla y otras muchas delicias del lugar...
A tydzień temu poznałam zupełnie dla mnie nowe miejsce, wysoko nad miasteczkiem ulokowano zbiorniki wodne , można tam dojechać takim terenowym samochodem, droga wśród gęstej dżunglii...Kolonia stąd jest zaopatrywana w wodę. Ktoś wpadł na genialny pomysł posadzenia wokół zbiorników tysięcy krzaków hortensji, stwarzając unikalne i piękne przestrzenie.
Hace una semana conoci un sitio nuevo, sorprendente para mi. En una cumbre que domina la ciudad, donde estan situados tanques de agua potable para el pueblo, en este sitio alguien decidio sembrar miles de matas de hortensias, una idea genial creando asi unos espacios increibles y unicos. Llegamos alli por una carretera de tierra rodeada de la selva casi impenetrable.
Pięknie...... taka jest Alemania del Caribe czyli takie są Karaibskie Niemcy..
Hermosa...asi es Alemania del Caribe
Z Kolonii Tovar jest blisko do posiadlości moich koleżanek, 20 km w stronę Victorii a jakże inne pejzaże, inny styl, góry bezleśnie, pokryte trawami, bezkresne panoramy, architektura w stylu kolonialnym.
Desde Colonia Tovar solo faltan 20 km para llegarr a los terrenos de mis amigas...que diferente el paisaje, otro estilo, las laderas de las montañas carecen del bosque, solo los cubren verdes praderas, enamoran las infinitas vistas y la arquitectura colonial.
i wreszcie ptaszki tych terenów, ten rozczochraniec zamajaczył mi miedzy gałęziami
finalmente algunas fotos de los pajaros de este sitio...este despelucado lo vi entre las ramas de un arbol
nie jestem pewna..podejrzewam, że to elenia zółtobrzucha
No estoy segura, pero creo que es Bobito Copeton Vientre Amarillo
potem nagle zmiana kolorów, czerwień pomarańczowa...piranga szkarlatna
de repente aparecio algo rojoanarajado....es Cardenal Montañero
saludos
