czwartek, 6 listopada 2025

Bialowieza i Podlasie, jesienne.....Bialowieza y Podlasie, otoñales

    c.d.

O wczesnym  świcie  spragniona widoków białowieskich, wybiegłam z domku, w którym zamieszkałyśmy, dwie pozostałe wycieczkowiczki smacznie sobie spały , naprzeciw miałam przystanek Białowieża Pałac wybudowany w 1897 roku dla rodziny carskiej przyjeżdżającej tutaj na polowania, obecny budynek jest rekonstrukcją oryginalnego, ale nie całkiem  wierną, powstał w 2014-2015 roku,  taki koronkowy, śliczny  a po renowacji w początkowym zagospodarowaniu była  w nim przytulna kawiarenka, ładny ogród, teraz niestety znowu zostawiony samemu sobie i niszczeje... jaka szkoda.

la continuación...

    El día siguiente,  muy temprano por la mañana sali de casa  dejando mis compañeras  en las camas,  ansiosa de volver al pueblo, al frente vi lo que fue la estación de tren llamada Bialowieza Palacio, construida en el 1897 para los zares rusos que llegaban aqui para cazar en la selva. Esta edificación no es original, es una reconstrucción realizada en los años 2014 -2015, inicialmente existía aqui una elegante cafetería y un jardín precioso, lastimosamante el sitio tan bello se nota abandonado...



Troszkę dalej domek ,  wiekowy i też bez widocznego w nim życia...
un poco mas alla una casita con cierto encanto pero igualmente sin vida en ella.


Ładne okno z typową snycerką  tych regionów , to restauracja jak najbardziej czynna.

Una ventana adornada de talla caracteristica de la región, es un restaurante funcionando .  con mucho éxito



Wyruszyłyśmy po śniadaniu, Artenka miała swój plan związany - to oczywiste -  z jej pasją nepomukową,  obok cerkwi w Szczytach  Dzieciołowie, stoi  piękna rzeźba barokowa Jana Nepomucena z połowy XVIII wieku,
Cerkiew pod wezwaniem Ścięcia Głowy św. Jana Chrzciciela z 1785 roku, była początkowo unicka, stąd zrozumiała jest obecność  Jana Nepomucena w jej pobliżu, jednak w 1839 roku  cerkiew została przekazana  przez władze rosyjskie prawosławiu,  który nie uznaje Jana Nepomucena za swojego świętego, postanowiono  więc ją usunąc przenosząc w inne miejsce, ostatecznie jednak pozostał   w wyniku akcji mieszkańców, którzy nie chcieli pozbyć się świętego z nad rzeczki Orlanki.
Niezwykłą historię tego świętego zamieściła Artenka w swoim blogu :

https://gratelier.blogspot.com/2024/06/szczyty-dziecioowo.html

Después de desayuno salÍ con amigas a  dar vueltas por  los pueblos no muy alejados  de Bialowieza  e interesantes para nosotras...el primero...Szczytno Dzieciolowo donde se encuentra linda iglesia ortodoxa de año 1785 y la estatua barroca de San Nepomuceno de la mitad de siglo XVIII.





Przy cerkwi znajduje się ładny cmentarzyk.
Al lado del templo  se encuentra un cementerio .





Przy jednym z grobów były takie owocki konwaliowe.


Pola wokół zachwycały jesiennym wystrojem.
Los campos llamaban poderosamente la atención  por sus tonos otoñales.


Orla, następny przystanek w podróży, a w Orli jest bardzo ciekawa synagoga  z drugiej polowy XVIII wieku dająca świadectwo o wielokulturowości regionu.  Żydzi przed drugą wojną światową  stanowili okolo 80 %  mieszkańców.  W czasie wojny naziści początkowo zamknęli ludnośc żydowską w getcie a potem wywieźli do obozu koncetracyjnego w Treblince. Obecnie większość mieszkańców jest wyznania prawosławnego

Synagoga  o ładnej, barokowej bryle, zachowała się w dobrym  stanie .  widać, że odbywają  się tutaj różne wydarzenia kulturalne.

Orla, otra parada en el viaje... en Orla se encuentra una sinagoga fundada en la segunda mitad de siglo XVIII, testimonio de la  multiculturalidad de la región, parte de Polonia donde convivían los católicos, ortodoxos y judíos.  La comunidad de  Orla , antes de segunda guerra mundial fue habitada  en su mayoria por los judíos, representaban casi 80 % de la población. El holocausto nazi los exterminó casi en totalidad,  hoy la mayoría de habitantes pertenece a la iglesia ortodoxa.

La sinagoga vive, se organiza en ella diferentes actos culturales.



Przez szparkę w drzwiach udało mi się zrobić fajne zdjęcie wnętrza... bima?
A través de la rendija en la puerta de entrada pude hacer la foto del interior.


Obok śliczny domek w stylu regionalnym..
Al lado de la sinagoga  deleita la vista una casita típica de la regióm de Podlasie.



niebo zasnuło sie chmurami w kolorze ołowiu, które dodało urody drzewom w pomarańczach...
De repente el cielo se tornó  plomizo y volvió los naranja otoñales  todavía  mas llamativos.




Jest i cerkiew  pw. św. Michała Archanioła 
La iglesia ortodoxa  del pueblo.



Przejeżdżałysmy  przez  Bielsk Podlaski...ta cerkiew , trzeba było się zatrzymać
 
Cerkiew Zaśnięcia Przenajświętszej Bogurodzicy, monumentalna, wybudowana w latach 90 XX wieku w stylu bizantyjsko-rosyjskim.

 Atravesamos la ciudad de Bielsk Podlaski. Nos paramos frente a la monumental iglesia ortodoxa construida en estilo ruso-bizantino en los años 90 del siglo pasado.






I Rajsk  ze śliczną cerkwią Apostołów,  Piotra i Pawła...
Y llegamos a Rajsk donde  sobre una cumbre destaca un templo dedicado a los Apóstoles , Pablo y Pedro.





Następnie Plutycze , znane z serialu telewizyjnego... okazały sie ładną wioską ze schludnymi, kolorowymi domami skierowanymi szczytami do  ulicy...Nie były w planie ale były w drodze do Soce, jednej z wiosek Krainy Otwartych Okiennic, która to wioska jest dla mnie
obowiązkową wizytą i ciągnęło mnie tam po raz trzeci, więc Plutycze okazały sie równie śliczne i godne zatrzymania się.

El siguiente pueblo digno de parada, Plutycze...las casitas tipicas,, con detalles tallados de madera  puestas  encima de las ventanas,  puertas, en las  esquinas de la casa, de colores  vivos, con jardines repletos de flores.











Miejscowość Suraż też była po drodze  ale i w planach a w nim prywatne muzeum kapliczek - założone w 2008 przez  Ryszarda Niedzielskiego, jest tutaj kapliczek przeróżnych, ludowych i nie ludowych mnóstwo i wiadomo skoro Artenka nas tam zawiozła to na pewno był tam niejeden nepomuk. 

Suraz, otro sitio interesante, aqui se encuentra  museo privado de las capillitas, cuenta con  350 de ellas, mi amiga Artenka ubica e identifica las capillitas  de San Nepomuceno  y aqui  consiguió algunas.









pierwszy
el primero




 drugi
el segundo


a trzeci gdzieś mi umknął..Artenka pokaże na swoim blogu.
W końcu dotałyśmy do Soc, deszczyk siąpił ale co tam,  latałam po uliczkach i pstrykałam.

Finalmente llegamos a Soce, una aldea que visito por tercera vez - me gusta tanto - comenzó la lluviecita pero no impidió que pasee por sus calles fotografiando las casas en forma   desenfrenada ...

















Jeszcze zatrzymałyśmy się w Trześciance...z nadzieją, że  otworzą cerkiew, ale się nie stało, wróciłyśmy więc do Białowieży. 
De regreso nos detuvimos frente la iglesia de Trzescianka pensando que abrirán sus puertas,  su interior es digno de detallar, pero no la abrieron...seguimos por lo tanto a Bialowieza


Moja koleżanka ze studiow, dla której wyruszyłyśmy w  podróż, zmęczona oglądaniem cerkiewek, domków  i innych architektonicznych atrakcji zażądała dnia  w puszczy,  i słusznie po to dotarłyśmy  do Białowieży  więc następny dzionek  miał być puszczański.

Mi amiga para la cual organizamos este viaje se cansó de tanto viaje, tantas iglesias y pueblitos, pidió un dia de paseo por la selva, en fin... Bialowieza de la selva es famosa, asi que el dia siguiente planificamos la caminata.

pozdrawiam y saludos

25 komentarzy:

  1. Wasza wycieczka jest dla mnie świetną inspiracją na przyszłość:) wielu tych miejscach byłam ale pojawiają się nazwy miejscowości których nie znam. Muzeum kapliczek bardzo mnie zainteresowało. Cudownie sfotografowałaś jesienne kolory, wcale nie smutne, pełno energii w tych pomarańczach i czerwieniach.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Też Twoje notatki z Veni Vidi przeglądam i czytam i się inspiruję, podróżujesz intensywnie i w podobny do nas sposób.
      W tym roku jesień była bardzo piękna i ciągle się obawiałam, że nie zdążę jej utrwalić...dzieś jeszcze calkiem dobrze się przedstawiała na ulicach Warszawy, ale to już końcówka, niestety.
      Pozdrawiam serdecznie

      Usuń
  2. Piękna jesień. Jak to dobrze, że umieściłaś tyle fotografii. I tak szybko. Aż mi się zachciało coś zrobić z moimi zdjęciami. Może jakiś post napiszę:)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Zabierz się do pisania, fajnie by było poznać Twoje wrażenia. czesto chodziłaś własnymi ścieżkami więc tym bardziej Twoja relacja byłaby interesująca.

      Usuń
  3. I u ciebie jesień złoto rozdaje zupełnie za darmo :) I purpurę także. Trzeba się zapatrzeć i napatrzeć, bo za oknami listopad już prawie cały ten kolorowy przepych postrącał z drzew i krzewów.
    No więc napatrzam się na twoje zdjęcia i napatrzam, piękne są, pełne cudnej architektury i kolorów jesieni :)
    Koraliki konwalii podstępne, takie ładne a trujące.
    Muzeum kapliczek mieści się w nietypowym budynku, to chyba nie był dom mieszkalny?

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Wiesz, starałam się bardzo załapać na tę ładną jesień, świadoma, że ucieka bardzo szybko.
      Muzeum kapliczek chyba był kiedyś domem a wygląda na to, że z czasem dorobiono do niego otaczającą go werandę by zmieścić powiększjącą się kolekcję.

      Usuń
  4. Plutycze i Soce to moi dzisiejsi faworyci, kolorowe drewniane domki wielbię całym sercem a spowite w jesienne barwy wyglądają jeszcze piękniej. W ogóle kolorami jesieni na Twoich zdjęciach też jestem zachwycona. Miałyście bardzo ciekawą wycieczkę trasą cerkwi, podlaskich wiosek i ku uciesze Artenki Nepomucenów. Cieszę się, że wróciłaś.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dla mnie też Plutycze i Soce, wiem, że wielbisz takie miejsca, czasem robisz takie podróze po podobnych wioseczkach czy miasteczkach, trochę inne kulturowo ale przecież w swojej istocie takie same.
      Postaram sie dalej pisać post ale jakoś mi coraz oporniej to idzie. pozdrawiam serdecznie

      Usuń
  5. Te "podwezwania" kosciolow i cerkwi nieodmiennie mnie bawia, sciecia glowy Jana chrzciciela, no pyszne! Kiedys gdzies rzucilo mi sie w oczy "podwezwanie" Matki Boskiej trzykrotnie przekreconej czy jakos podobnie, zawsze mam pelna zabawe czytajac te egzaltowane "podwezwania".
    Kolory Waszej wycieczki zachwycajace, byloby jeszcze piekniej przy slonecznej pogodzie.
    Kapliczki przeurocze, zreszta cala wioska to cudo, domy tak pieknie wypielegnowane, zadbane, tonace w kwiatach i juz przebarwionej zieleni.
    No i nie moge doczekac sie dna puszczanskiego, bo mam nadzieje na zubry. ;)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Trzykrotnie przedziwnej?

      Usuń
    2. Calkiem mozliwe, jeszcze lepsze od przekreconej. Skad oni biora te idiotyzmy?

      Usuń
    3. To pw. ściętej głowy też mnie zmroziło, trzeba miec odwagę by tak to wymyślić.
      Jest jeszcze Matka Boska Samotrzecia a raczej św. Anna Samotrzecia albo Samotrzeć...ale trzykrotnie przedziwna to rzeczywiscie dziwnie brzmi.

      ANIU, będzie puszcza ale żubry mnie unikają, tyle razy po tej puszczy sie pałętałam a żubry jakoś nie chcą mi zrobić przyjemność i spotkać się ze mną. Ale moja koleżanka uparła sie, że żubry muszą być więc były w rezerwacie, takie będą

      Usuń
    4. Oni nie biorą tych idiotyzmów. To staropolszczyzna. Pozwolę sobie wytłumaczyć na przykładzie powyższych komentarzy.
      Anna Maria P. (Pantera) - napisała pierwszy komentarz i w dyskusji na temat "podwezwania" była SAMA.
      Frau Be, pisząc swój komentarz, włączyła się do dyskusji SAMOWTÓR (-a).
      Grażyna ze swoją odpowiedzią była SAMOTRZEĆ (-cia).
      Ja w dyskusji jestem SAMOCZWART (-a).
      Jak się jeszcze ktoś dołączy - to będzie SAMOPIĄT (-a, -y).

      Przykłady:
      "Po łąkach i lasach, po górach, dolinach, samopas, samowtór, samotrzeć, samoczwór fruwały swobodnie motyle..." [Bilica Jerzy, Telefony z Eufonii. Felietony wygłaszane 1991-1992 w Programie II Polskiego Radia]
      "Warto teraz na Magdę popatrzeć dziobatą,
      Jak na czele swych czworga małomównych chłopiąt
      Siedzi w progu chałupy i milczy samopiąt..." [Leśmian Bolesław, Poezje]

      Święta Anna Samotrzeć (Samotrzecia) to przedstawienie w ikonografii chrześcijańskiej św. Anny z Matką Bożą (córką) i małym Jezusem (wnukiem). Słynnymi przedstawieniami są:
      Święta Anna Samotrzecia tzw. Tarnowska i Bernardyńska – gotyckie rzeźby związane z twórczością Wita Stwosza - https://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%9Awi%C4%99ta_Anna_Samotrzecia_(rze%C5%BAby_Wita_Stwosza)
      Święta Anna Samotrzecia - obraz Leonarda da Vinci - https://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%9Awi%C4%99ta_Anna_Samotrzecia_(obraz_Leonarda_da_Vinci)

      Co do "podwezwania" cerkwi - Ścięcie głowy św. Jana Chrzciciela - polecam:
      https://cerkiew.pl/swieta/-ci-cie-g-owy-w-jana-chrzciciela-189

      Usuń
    5. a mnie dalej mrozi krew poświęcenie koscioła ścięciu głowy św. Jana Chrzciciela..wolałabym tylko pw. św. Jana Chrzciciela

      Usuń
    6. Natknęłam się na ciekawy artykuł pt. "Hołowosieka w tradycji wsi gminy Czyże" o zwyczajach związanych ze świętem Ścięcia Głowy św. Jana Chrzciciela.

      Usuń
    7. https://www.pninstytut.org/pl/badania/folklor-tradycyjny-gminy-czyze/tworczosc-kalendarzowo-obrzedowa/cykl-jesienny/holowosieka-w-tradycji-wsi-gminy-czyze/
      ....o to mi się juz podoba, jestem teraz w stanie przełknąc to ścięcie glowy czyli holowosiekę.. zameściłam link bo ta bardzo ciekawe , takie ludzkie i nawet zabawne mimo tego ścięcia...
      : D

      Usuń
  6. Ładnie to wygląda, bardzo malowniczo, kolorowe cerkwie i domy w jesiennym krajobrazie.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Bajkowo bardzo a jeszcze jesień, taka kolorowa, tylko podkręca tę bajkowość.

      Usuń
  7. Taki mam dawno temu zapamiętany obraz Podlasia, jaki widać na trzecim zdjęciu. Nie tylko, podobne chatynki spotykam i na Roztoczu, a więc na południowej Lubelszczyźnie. Te odnowione są ładne, owszem, ale blacha na dachu psuje efekt.
    Dzięki Tobie czasami udaje mi się rozpoznać figurę Nepomucena nim przeczytam napisy :-)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi

    1. Takie chatki jak na trzecim zdjeciu , jak chyba wiesz, uwielbiam i namiętnie fotografuję a także wzbudzają we mnie ochotę na zajęcie sie nimi i zamieszkanie w nich, mam takich znalezisk miliony ale to nie przeszkadza mi dalej sobie wyobrażać ,że sobie mogłabym uwić gniazdko w takim miejscu.
      A te z dachem blaszanym..widzę, że zwracasz na to uwagę...ja tak jestem zachwycona kwiatami, ogródkami, kolorami, ozdobami wyciętymi w drewnie, że przyznaję , że dachów nie zauważam, ale fakt, blacha to nie to co powinno tam być.
      Cieszę się,że Nepomucen już dla Ciebie jest bliski , fajne są jego kapliczki, warte zauważenia, bo są bardzo rózne, proste, naiwne, ludowe ale tez i bardzo pięknie i artystycznie zrealizowane.
      Pozdrawiam serdecznie

      Usuń
  8. Un gran reportaje como siempre y yo encantada de pasear contigo. Me ha encantado. Abrazos.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. lindo verte aqui...vamos organizar tu viaje a Polonia en el año que vienie...beso

      Usuń
    2. Me encantaría. Abrazos.

      Usuń
    3. EN abril...primavera bonita..mi casa es a la orden...

      Usuń
    4. Gracias lo mismo te digo, si vuelves a España aquí estoy.

      Usuń