"Witaj
Ciężko mi ocenić kraje w całokształcie, ale z tego co dotąd widziałam najbardziej podobała mi się Estonia, najmniej Łotwa. Ze względu na odległość, krótki pobyt i przejazd autobusem ja bym wybrała jednak Litwę, bo jest ładna i przede wszystkim jest blisko. Wilno, Troki, Kowno + jakieś może wiejskie krajobrazy. Na 4 dni idealnie!
Pozdrowienia
Aga"
Dziekuję Agnieszko!
Dziekuję Agnieszko!
Czyli Litwa! wybraliśmy, trwającą 9 godzin, podróż autobusem z Warszawy do Wilna - jechaliśmy w dzień by chłonąć to co za oknem.
Hotel mieliśmy tuż przy Ostrej Bramie, zaraz wyruszyliśmy w miasto, które zauroczyło nas od pierwszej chwili. Chcieliśmy się włóczyć po uliczkach, chłonąć ich atmosferę, wczuć się w miasto, zagadywać mieszkanców, I tak zrobiliśmy, obiekty godne zwiedzenia same pojawiały się przed nami w czasie kluczenia po zakamarkach, podwórkach, uliczkach...
Lituania, Estonia, Letonia,Finlandia, Suecia , Noruega, Dinamarca... estos son los paises que me atraen muchisimo...hace ya bastante tiempo estuve en Suecia y Dinamarca, pero fue un viaje corto ...sueño con visitar el Norte de Europa, no añoro los climas tropicales.
Nos ubicamos en un hotel en el corazon de la ciudad vieja, cerca de la Puerta de la Aurora. en seguida salimos a la ciudad, sentimos el hechizo desde primer vistazo. Asi que comenzamos a caminar para sumergirnos en su ambiente, observar cada detalle, hablarle a los habitantes...los monumentos historicos y artisticos se presentaban solitos al movernos por las calles.
La famosa Puerta de la Aurora.
i obraz Matki Boskiej Ostrobramskiej słynący z cudów.
Przypomniał nam słowa Adama Mickiewicza..
"Panno świeta, co Jasnej bronisz Częstochowy, i w Ostrej świecisz Bramie!"
La milagrosa imagen de la Virgen Maria expuesta en la capilla de la Puerta de la Aurora.
Wota dziękczynne błyszczą srebrem i złotem.
Widok na starówkę z kaplicy ostrobramskiej.
La vista hacia la ciudad vieja desde la capilla de la Virgen.
Rozległy plac przy którym stoi ratusz wileński, pełni on dziś rolę ośrodka informacji turystycznej.
Una plaza amplisima de Ayumtamiento , hoy aqui se encuentra el Centro de la Informacion Turistica.
La iglesia barroca de San Casimiro, fue construida en los años 1604 - 1618 y esta dedicada al Casimiro, el hijo del rey polaco Casimiro IV Jagellon, Casimiro hijo fue canonizado en el año 1602. Es patron de Lituania como lo es igualmente para Polonia y Belarus.
Zajrzeliśmy do wnętrza kościoła.
Entramos al templo.
a potem znowu wciągnęła nas ulica.
y despues otra vez nos sumergimos en el bululu de las calles.
Mijamy cerkiew św, Mikołaja
Vimos la Iglesia Ortodoxa de San Nicolas.
Zaglądamy i oglądamy, oglądamy i zaglądamy w co ciekawsze zakątki.
Miramos y disfrutamos de las mas bellas partes de la ciudad.
Jakie śliczne piegi!
Que linda la pecosa!
Na placu katedralnym wznosi się pomnik Giedymina, założyciela Wilna , jego ręka wskazuje gdzie powinno miasto powstać. Ten Wielki Ksiaze Litewski był dziadkiem Władysława Jagiełły,
En la plaza de la Catedral se encuentra el monumento de Gran Duque Lituano Gediminas, el, como se cree, fue fundador de Vilna.
Nad miastem góruje Baszta Giedymina, jedyna pozostałość po wileńskim zamku obronnym
La cumbre de Gediminas domina sobre la ciudad, en ella se encuentra la torre del mismo nombre, es una atalaya, la unica que quedo de un castillo de defensa de Vilna.
Kontynuujemy leniwe patrzenie na miasto...
Continuamos un lento paseo por la ciudad..
A na drugi dzien rano miły widok zza okna hotelowego mobilizuje nas do szybkiego, dalszego zwiedzania. Nasz hotel mieścił się w dawnym klasztorze.
El dia siguiente por la mañana miro por la ventana del hotel, la vista es tan alentadora que decidimos salir rapidamento a las calles.
i znowu uliczne scenki a zwiedzanie pisze swój własny scenariusz..
y como el dia anterior disfrutamos de las escenas encontradas durante la caminata.
Ojej jakie śliczne szklane ptaszki!
Me gustaron mucho los objetos artisticos creados de vidrio.
i mało wymagające akwarium!
Czas na kawę, bardzo mi się spodobało to wyobrażenie o capuchino...
poprosiłam capuchino!
Tiempo para tomar cafe ..en la cafeteria veo esta imagen del capuchino...
pues... pido un capuchino!
Seguimos, nos topamos con la Calle de la Literatura, he leido sobre ella y me llamo mucha curiosidad, es dedicada a los poetas y escritores relacionados en alguna forma con Lituania, aqui en pasado vivian dos poetas polacos, Adam Mickiewicz i Czeslaw Milosz...busque en la pared , por supuesto , los apellidos polacos.
Esta plaquita esta dedicada a la poetisa polaca , premio Nobel de la literatura, Wislawa Szymborska.
Po przeciwnej stronie literackiego muru taki przecudny sklepik.
De otro lado de la calle se encuentra esta tienda tan, pero tan cuchi..
idziemy dalej
y nosotros seguimos...
Tutaj upamiętniono Adama Mickiewicza...na placu przy kościele św, Anny postawiono jego 4,5 metrowy pomnik .
Al lado de la iglesia de Santa Ana se encuentra una plazoleta donde los lituanos recuerdan al poeta polaco Adam Mickiewicz dedicandole un monumento de 4,5 m de altura.
Pomnik otaczają płaskorzeżby przedstwiające poetę wśród scen i bohaterów wziętych z "Dziadów"
El monumento lo rodean las tallas en relieve que visualizan al poeta entre presonajes de sus obras.
Kościół św. Anny, jest jednym z najpięknieszych w Wilnie, wybudowany w stylu zwanym gotykiem płomienistym.
La iglesia de Santa Ana es considerada como una de las mas bellas de la ciudad, en estilo gotico realizado en el ladrillo rojo.
Zaraz obok znajduje się kościół św, Franciszka i św. Bernarda
Pegado a ella se encuetra la iglesia de San Francisco y San Bernardo.
Pila de agua bendita de la iglesia de San Francisco...cuantas personas han mojado sus dedos en ella para persignarse durante 6 siglos?
Las gruesas, austeras y destruidas paredes de la iglesia sirven de fondo para los objetos sacros hechos de una solida madera.
El interior de iglesia Santa Ana es diferente, es ligero y delicado.
I znowu nasze kroki kierują się w stronę wzgórza Giedymina, tym razem żeby się wspiąć na jego szczyt i stamtąd popatrzeć na panoramę miasta.
Nos dirigimos hacia la montaña de Gediminas, esta vez para llegar a la cumbre y de sus alturas apreciar las vistas a toda la ciudad.
W dole uregulowane koryto rzeki Wilii.
Abajo la cinta azul del rio Neris.
Obok wzgórza znajduje się historyczne centrum miasta czyli Plac Katedralny, tutaj znajduje się Archikatedra św. Stanisława i św. Władyslawa, jest ona główną swiatynią na Litwie. To miejsce pochówku wielkich książąt litewskich, tutaj spoczywa serce króla Władysława IV. Była i jest scenerią ważnych wydarzeń w kraju.
En los pies de la cumbre se encuentra la Plaza de la Catedral, aqui se eleva la Basilica Archicatedral de San Estanislao y San Ladislao, es considerada como el mas importante templo catolico de Lituania, aqui se encuentran las tumbas de los Grandes Duques lituanos y aqui esta depositado el corazon del rey polaco Ladislao IV. Formo y forma el escenario de los mas importantes eventos del pais.
W kaplicy św. Kazimierza, jednej z 11 kaplic w katedrze i będącej jej prawdziwą ozdobą, spoczywa ciało świętego złożone w srebrnej trumnie umieszczonej na oltarzu ..
Nad nią śliczna, usmiechnięta twarz Matki Boskiej!
En la capilla de San Casimiro, descansa el cuerpo del Santo en una urna colocada en el altar, encima de la urna se observa el bello rostro de una Virgen Maria sonriente.
A los finales del siglo XVIII , en el trabajo de reconstruccion se proporciono al templo el estilo clasico.
Z Placu Katedralnego wychodzi najelegantsza i najbardziej luksusowa ulica Wilna...Prospekt Giedymina. Idąc prospektem dochodzi się do Litewskiego Teatru Narodowego..
Desde la Catedral arranca la principal calle de Vilna, muy lujosa y elegante Avenida de Gediminas..caminando por ella se llega al Teatro Nacional de Lituania.
Kwiaciarki wileńskie często oferują proste, z polnych kwiatów, bukieciki.
Las vendedoras de flores ofrecen ramos de flores silvestres.
śliczna akordeonistka..
Linda acordeonista.
Obiad z obowiązkowymi cepelinami , Litwini uwielbiają duże ilości boczkowej omasty.
El almuerzo , pedimos los tipicos albondigas de papa rellenos de carne..A los lituanos les encanta bañarlos con la grasa de la tocineta fundida...
Na deser gorące jabłka zapiekane w chlebie, z konfiturą wiśniową i lodami...
Para el postre la manzanas calientes y horneadas en un pan, bañadas de confitura de cerezas y helado de vanilla.
Serce mi podskoczyło na widok tej, portugalskiej restauracji, na dodatek z Porto! miasta mojej córki..
Mi corazon se alegro al ver este restaurante portugues y de Porto, la ciudad donde vive mi hija!
uliczki, ulice, zakamarki
Calles, callecitas y los recovecos de la ciudad.
Czas na odpoczynek przy szklance cydru i muzyce rockowej, zresztą całkiem znośnej, Byliśmy tutaj jedyną parą w "podeszłym" wieku..
Tiempo de permitirnos un descanso, tomamos la cidra y escuchamos la musica de rock, nosotros dos, mi hermano y yo, fuimos las unicas personas de tercera edad entre estos jovenes.
Jeszcze zaglądamy do Cerkwi św. Trójcy, bardzo podniszczonej ale w trakcie renowacyjnych prac
Una mirada mas, entramos a la iglesia ortodoxa de la Santa Trinidad, muy devastada pero en reconstruccion por suerte.
y otra vez en la calle
a tak podano mi herbateę.. na jednym końcu sznureczka świeże zioła a na drugim cynamon. Oryginalnie a i efekt bardzo smakowity.
Asi me han servido un te de hierbas...que original y muy sabroso.
A los lituanos les encantan los platos de papas...pedimos un plato que demuestra toda la variedad de estas delicias...
cdn....
continuara...
Pozdrawiam y saludos!
