poniedziałek, 16 listopada 2026

Ostatni dzień na Podlasiu...............Último dia en Podlaquia

 Ostatni  dzień na Podlasiu, tu Artenka nie odpuściła... nepomuki miały być! Pierwsze miejsce, o którym nawet nie wspomniała, tylko po prostu wjechała w jakąs dróżkę, zdecydowanie leśną, trzęsło samochodem niemiłosiernie,  pokazało się w tej leśnej głuszy kilka domów i ukryta w zieleni, w chwastach kapliczka, gdzie nie było Nepomucena, o czym Artenka wiedziała, to było tylko miejsce  idealne dla tego świetego, przede wszystkim  była tam rzeczka, więc tak powstało miejsce  pronepomuckie w Rudnicy, bo tak nazywała się ta osada...tego jeszcze nie było w jej poszukiwaniach..

Ultimo dia en Podlaquia, mi amiga esta vez decidió dedicar el día a ubicar algunas capillas de San Nepomuceno, su principal motivo de recorrer pais a lo largo y lo ancho.  Sin consultar nada conmigo  entró al túpido bosque ,  prosiguió aún cuando carro emitia todo tipo de  ruidos quejandose al tratar de seguir por tortuoso camino, para nada... continuamos... finalmente aparecieron unas casitas y un riachuelo, en el matorral a la orilla del riíto divisamos una capilla que no tenia nada  que ver con nuestro santo, en su interior hubo cualquier cantidad de objetos de devoción...

Quedé extrañada de tanto viaje para nada y a mi reclamo...Artenka dijo...

pero no crees que encontré un sitio formidable para colocar en el un Nepomuceno?......y entendi que desde este momento vamos no solo en busca de las capillas con santo, o capillas donde en algun momento santo estaba sino tambien de los sitios donde  fuera magnifico  colocarlo ... :))                                                                                       



 Wnętrze kapliczki...więcej  dewocjonalii nie dałoby się tutaj upchać-.
Dificilmente cupiera  un objeto sacro mas.



a potem Wasilków i Święta Woda, miejsce gdzie katolicy przynoszą swoje krzyże w róznych intencjach, proszą o przebaczenie, o wsparcie, wzgórze przypomina  prawosławną Grabarkę, jest tu i cudowne żródełko i morze krzyży...
Seguimos a Wasilkow y Swieta Woda (Agua Santa), el lugar de peregrinaje de católicos a las aguas milagrosas,  aqui dejan las cruces  pidiendo favores o agradeciendo un milagro...no muy lejos de este sitio esta Grabarka, donde los ortodoxos  depositan sus cruces con la misma intención.







Były też nepomuki, dlatego tutaj dobrnęłyśmy...dla mnie to miejsce było ciekawe choćby z tego względu, by porównać je z Grabarką,  Grabarka jednak wydaje mi się  bardziej autentyczna, bardziej przyjazna, też położona na wzgórzu, ale porośniętym bujną  roslinnością. pokryta krzyżami przeróżnymi, drewnianymi, kamiennymi,  metalowymi, nawet ceramicznymi, przynoszonymi tutaj przez wiernych,  na Świętej Wodzie wszystkie krzyże wyglądają tak samo,  zrobione pewnie  przez ten sam warsztat / wygląda na to, że wierni kupują je na miejscu i stawiają na wzgórzu...a intencje pewnie takie same. 

Były trzy napomuki, to jeden z nich.

Para mi Grabarka ortodoxa es mas amigable y auténtica, el lugar cubren los árboles, esta sumergida en densa vegetación, cruces alli son vienen con los fieles y muchas veces hechas por ellos mismos, cada una diferente, en Swieta Woda parecen compradas en el mismo sitio y depositadas en momento de llegada.
Sin embargo aqui se encuentran tres capillitas de San Nepomuceno y esa fue la razón de visitar el lugar.





Odwiedziłyśmy  także Podlaskie Muzeum Kultury Ludowej  w Wasilkowie czyli jeszcze jeden skansen do kolekcji zaliczonych .

Był to czas ponownego wysypu motyli, wszędzie było ich mnóstwo, szczególnie dużo ucztowało na jesiennych marcinkach.

En el mismo Wasilkow se encuentra Museo de Cultura Popular de Podlaguia, me encantan los museos etnográficos asi que insisti de entrar, el sol de otoño y  altas temperaturas  han hecho que aparecieran de nuevo las mariposas disfrutando de nectar de los aster otoñales.











a po skansenie kicały malutkie króliczki,  trochę czasu im poświęciłam, były takie zabawne i śliczne.

En los espacios del museo  corrian y saltaban  unos pequeños conejitos, les dedique algun tiempo  encantada de su correcorre jugeton y de su  belleza.


Ten króliczek usadowił się miedzy dwoma białymi grzybkami tworząc ładną kompozycję.
Uno de ellos posó entre dos honguitos blancos, una linda escena para retenerla en la foto.
.












W koncu Artenka zostawiła mnie w Białymstoku, do Warszawy wróciłam pociagiem, ale nie obyło się bez odszukania miejsc nepomukowych, pierwszy był w kościele pw. Zmartwychwstania Pańskiego. Budowla , która mnie zaskoczyła swoją   monumentalnością. ogromem... wybudowana w stylu późnego baroku całkiem niedawno bo w latach 1991-1996...robi wrażenie bogatym wystrojem i gigantyczną konstrukcją, we wnętrzu był oczywiście Jan Nepomucen...
Resztę nepomuków zostawiłam Artence...zostałam odwieziona na dworzec .


El vieje de cuatro días termonó en la capital de Podlaquia, Bialystok, entramos a una imponente iglesia  de estilo neobarroco construida no hace mucho, en los años 1991-1996, de monumental arquitectura y muy rica en ornamentación, por supuesto en su interior se encontraba una figura de San Nepomuceno  la cual fotografiada enriqueció la coleccióin de Artenka. hubo mas capillas de ubicar en la ciudad pero pedí  a mi amga que me llevase a la estación del tren para mi regreso a Varsovia.


Figura ładna , drewniana, barokowa, polichromowana...
La figura del Santo  tallada  en madera , de estilo barroco, policromada.
-

i taka to była nasza wycieczka na Podlasie...jeszcze wybrałysmy się na Roztocze, ale o tym może potem, jeżeli dalej będzie sztormowo, deszczowo i wietrznie w Porto będzie czas na pisanie postów...

Asi terminó nuestra escapada a la región de Podlaquia....despues nos fuimos a Roztocze , otro viaje aprovechando el cheque turístico, es posible que decribire y esta escapada porque estando en Oporto castigado por vientos, lluvias y storm  tengo que permancer en casa de mi hija y por lo tanto dispongo del tiempo  para escribir.


pozdrawiam  y saludos

poniedziałek, 26 października 2026

Podróż po Krainie Otwartych Okiennic ...Conociendo pueblos del Pais de Las Contraventanas Abiertas.

      Kraina Otwartych Okiennic a  kiedy wybrzmiewa ta nazwa znający temat wymieniają  jednym tchem trzy wioski  to Trześcianka, Soce i Puchły. Tam znajdują sie drewniane domki, zdobione snycerką wzorowaną na rosyjskim stylu ludowym, domy o okiennicach kolorowo malowanych, zdobionych ornamentami nad i pod oknami, na narożnikach i szczytach domów.  Dodać należy charakterystyczną zabudowę, to najczęściej ulicówka, polegająca na budowaniu domów wzdłuż  jednej ulicy skierowanych do niej szczytami, często przy  ulicy stawia się ławki zapraszające do spoczynku, do sąsiedzkich pogawędek no i ogródki pełne kwiatów,  sady, teraz w jesieni uginające się pod owocami, także w niektórych wioskach spotkać można  bajkowe cerkiewki bo ludnośc zamieszkująca tę krainę jest w większości prawosławna, jeszcze  należy wspomnieć o krzyżach przydrożnych  stawianych na obrzeżach i nie tylko obrzeżach wiosek, ludność do dziś porozumiewa sie  mieszaniną  języków...białoruskiego, ukraińskiego i polskiego. Tym razem rozszerzyłyśmy naszą wędrówke o inne wioski, które równie świetnie pokazują  ten bajkowy styl i tak jak te sztandarowe są niezwykle urocze.. Wiec odwiedziłyśmy Białki, Ostrówki, Wojszki,Pawły, Ciełuszki, no i zakończyłysmy dzień  w tradycyjnych  Puchłach, i Socech. 

Zaczęlyśmy od Białek, bo były najbliżej Trześcianki.

To podróż, której celem było nasycenie zmysłów tym tak niezwykłym krajobrazem, architekturą, przyrodą, ogrodami, cerkiewkami,...

Tak sobie strzełałam aparatem dośc często bo w zasadzie wszystko mi się tam podoba. dużo tych zdjęc...no trudno. 


      Cuando se habla del Pais de Las Contraventanas Abiertas se menciona tres pueblos: Trzescianka, Soce y Puchly,  donde se encuentran casitas de madera de arquitectura muy característica de la region con elementos de arte popular ruso, de contraventanas pintadas de llamativos colores, adornadas de tallas sobre ventanas y en bordes y frontis  de paredes, todo sumergido en jardines repletos de flores y ahora, en otoño,   con árboles frutales de ramos doblados por abundante, este año, carga  de manzanas y ciruelas.

Frente de las casitas los banquitos invitan al descanso,  a las salidas de los pueblos - cruces  ortodoxas y católicas romanas , pero la población en su mayoría pertenece a la religión ortodoxa,  los habitantes se comunican usando una mezcla de idiomas... bielorruso, ucraniano y polaco. En algunos pueblos se hallan iglesitas ortodoxas de vivos colores  y de cúpulas de forma de cebolla , doradas.

Esta vez ademas de los tres  pueblos ya emblemáticos visitamos otras, igualmente encantadores...    Bialki, Ostrowki, Wojszki, Pawly.  Cieluszki.

Y?.. proposito mío  fue tan solo  disfrutar al máximo de sus encantos

Comenzamos por Bialki, el mas cercano pueblo de Trzescianka donde fue nuestro hospedaje.







Ostrówki
Ostrowki










To Wojszki , które tym razem najbardziej mnie zachwyciły.
Wojszki, esta vez este pueblo me robó el corazón.

























To już nie Wojszki ale krążąc po różnych wioskach po prostu straciłam orientację i nie wiem gdzie to było, poprosiłam Artenkę by się zatrzymała, bo ten domek był wyjątkowy a pan własciciel  wysłuchawszy moich słów zachwytu zgodził się na zrobienie zdjęć.

Salimos de Wojszki, seguimos y perdi noción cual fue el siguiente pueblo. pero pedí a Artenka que frene porque quise tomar foto de esta casita, hablé con el propietario expresando mi admiración y el amablemente permitió  fotografiarla.





Kwitły marcinki i na nich pokazały sie całe chmary motyli,  nie mogłam od nich oderwać oczu.
Los áster en su mejor momento de floración. atraían  las mariposas , las últimas del otoño.




To już Puchły i cerkiew jedna z najpiękniejszych w regionie..cerkiew Opieki Matki Bożej.
El pueblo de Puchly y en el una de las mas bellas iglesias de la región,  dedicada a Nuestra Señora de Amparo .





Miałyśmy szczęście, cerkiew była otwarta.
Tuvimos suerte, la encontramos abierta.



Światło słoneczne w pewnym momencie przedarło się przez okna i padło na ten bukiet.
Un momento mágico...  el rayo  del sol entrando por la ventana iluminó  el ramo de flores.





Lipa rosnąca obok kościoła jest pomnikiem przyrody,  wyrosła z systemu korzeniowego starej lipy o której krąży legenda... pod  nią mieszkał mężczyzna,  który chorował, miał spuchnięte- opuchłe - i  bolące  nogi, pewnej nocy w czasie modlitwy ukazała mu sie na szczycie drzewa ikona Matki Boskiej i stał się cud,  wyzdrowiał.   Nazwa wioski - Puchły- podobno stąd się wywodzi..

El arbol de tilo al lado de la iglesia creció de las raices de otro del cual habla una leyenda, bajo el viejo arbol de tilo vivia un hombre enfermo, sus piernas se hinchaban y producian gran dolor, una noche cuando oraba pidiendo  ayuda a los santos en el tope del arbol apareció una imagen de Madre de Dios, y el enfermo sanó, esa imagen esta venerada como milagrosa.                        



W końcu skierowałyśmy sie do Socech, uparłam się, bo Artenka juz miała  dosyć, dzień bez nepomuka...hmmm...nie całkiem po jej myśli
Y finalmente  llegamos a Soce, mi amiga cansada  y sin toparse con ninguna capilla de San Nepomuceno , no quiso mas paradas pero  insisti y logré mi propósito.









No i te marcinki i chmara motyli 
Y otra vez los áster y las mariposas










Byłam usatysfakcjonowana tym dniem,  napatrzyłam sie do syta...

Quedé totalmente  complacida con el  recorrido, pude satisfacer mi deseo de empaparme con el ambiente  que tanto me agrada. 

Pozdrawiam y saludos